Naast het bepalen van de sterkte van de ogen en het opmeten van de oogdruk wordt bij een optisch oogonderzoek altijd de samenwerking tussen de twee ogen gecontroleerd. Dit wordt ook wel het prismatisch onderzoek genoemd.

Mensen kijken over het algemeen met twee ogen, oftewel binoculair. Elk oog stuurt een beeld naar de hersenen. Die beelden worden door de hersenen samengevoegd zodat we toch maar één beeld registreren. Daarom lijkt het alsof we maar met één oog kijken. Wanneer de twee ogen niet goed samenwerken, kunnen er klachten ontstaan. Het wordt dan bijvoorbeeld moeilijk om afstand te schatten of diepte te zien. Soms gaat dat alleen maar met grote inspanning. Hoofdpijn is dan meestal het gevolg.

Met behulp van diverse testen worden de verschillende manieren waarop en de mate waarin de ogen met elkaar kunnen samenwerken bepaald. Naar aanleiding van de uitkomsten kan de juiste behandelmethode worden vastgesteld.